خامسا : اين روايات مخالف با حكم عقل هستند . سادسا : لازمهء اين روايات ، پذيرفتن قرآن با شهادت دو نفر عادل است ، و اين معنا مخالف صريح اجماع مسلمانان در ثابت شدن قرآن با تواتر نقل آيات و سوره‌ها است . نقد و بررسى ادلّهء مخالفان توقيفيت [ دليل اول مخالفان ] اكنون با توجه به فهرست مطالبى كه در نقد نظريه مخالف يعنى غير توقيفى بودن سوره‌ها مطرح شد به نقد تفصيلى مهم‌ترين دليل آنان يعنى روايات جمع قرآن پس از پيامبر مىپردازيم و به طور مشروح يكايك اشكال‌ها را توضيح مىدهيم ، اما پيش از ورود به بحث ، يادآورى دو نكته كلى قابل توجه است . اول : كنكاش در رجال و راويان اين اخبار است كه چنين كارى در اين مجموعه انجام نگرفته است . زيرا بحث ما فارغ از بحث‌هاى رجالى است . به اين معنا كه بحث در صحت و سقم اين روايات و همچنين روايات ديگرى كه مرحوم مجلسى در بحار و به نقل از احتجاج طبرسى و كتاب سليم بن قيس نقل مىكند و در باب جمع قرآن پس از پيامبر است ، صرفا بررسى متن شناسى است . يعنى بر فرض كه همه اين اخبار از نظر رجال مورد وثوق باشد ، اما نكاتى درباره متن اين روايات و حواشى اين داستان وجود دارد كه مورد تأمل و قابل نقد و بررسى است . بدين جهت آية اللّه خويى كه از رجاليون بزرگ معاصر مىباشند هرگز وارد اين بحث نشده‌اند و نخواسته‌اند نسبت به چيزهايى كه صحيح بخارى و صحيح مسلم و مسند امام حنبل و سنن ابى داود و الجامع الصحيح ترمذى و كنز العمال نقل كرده‌اند مناقشهء سندى كرده ، و آن‌ها را قبول يا رد كنند . ما نيز در بررسى دلالت اين اخبار ، همان روش را در پيش گرفته‌ايم و به نكاتى اشاره كرده‌ايم كه بر فرض اين اخبار از نظر سند